Zdjęcia stereoskopowe to fotografie, które odpowiednio oglądane sprawiają wrażenie trójwymiarowych. Wśród wielu technik tu prezentuję trzy: krzyżową (crossview) - metodę oglądania polegającą na zrobieniu „zeza” zbieżnego, równoległą (parallel) - polegającą na zrobieniu „zeza” rozbieżnego (patrzeniu w nieskończoność) oraz anaglifową (anaglyph) - metodę wymagającą specjalnych okularów z czerwonym i niebieskim szkłem, jednakże nie wymagającą jakichkolwiek ćwiczeń.
Wyświetlamy jedną z par do oglądania krzyżowego. Wygodnie siadamy przed ekranem zwracając uwagę na to, by osie oczu były prostopadłe do jego powierzchni. Odległość od typowego monitora komputerowego powinna wynosić około 80 cm. Teraz przyda nam się jakiś mały przedmiot (np. długopis), który umieszczamy pomiędzy naszymi oczyma, a ekranem w odległości około 15 cm od oczu. Powoli oddalamy ów przedmiot od twarzy, cały czas patrząc na niego, a równocześnie „kątem oka” obserwujemy monitor, na którym z czterech nieostrych obrazów dwa wewnętrzne zleją się w jeden. W tym momencie należy nasz długopis odłożyć, ale wzrok cały czas utrzymywać na środkowym obrazie. Powoli oko powinno się przyzwyczaić i po jakimś czasie pojawią się nam ostre szczegóły, a po chwili powinniśmy zobaczyć pełny, trójwymiarowy obraz. Początki są trudne i wymagają wielu powtórek, ale po nabraniu wprawy efekt można oglądać po sekundzie. Zachęcam do ćwiczeń. Poniższy rysunek pokazuje z góry sposób oglądania par krzyżowych.
Sposób oglądania jest nieco podobny do metody krzyżowej, jednakże nie próbujemy skupiać wzroku przed ekranem, a za nim, jakbyśmy próbowali dojrzeć coś, co znajduje się bardzo daleko. Efekt ten łatwo wywołać, jeśli przez chwilę nie będziemy skupiać wzroku na czymkolwiek (jest to tak zwany efekt odpoczynku wzroku, którego doświadczamy często np. gdy zamyślimy się nad czymś, co nie ma związku z przedmiotem, na który patrzymy). Gdy uda nam się utrzymać przez chwilę taki stan mając przed oczyma parę do oglądania równoległego powinniśmy bezwiednie zobaczyć obraz przestrzenny. Dość istotną tutaj będzie odpowiednia odległość od ekranu - nie powinna być zbyt duża i dla każdego powinna być dobrana indywidualnie.
Do oglądania niezbędne są okulary, w których lewe szkło jest czerwone, a prawe niebieskie. Jakość okularów oceniamy spoglądając na poniższy rysunek. Dobre okulary sprawią, że prawym okiem nie zobaczymy tekstu górnego, a środkowy i dolny będą miały tę samą jasność. Analogicznie dla lewego oka, nie powinno być widać napisu dolnego. Gdy okulary przejdą pozytywnie test można przystąpić do oglądania anaglifów. W tym przypadku nie potrzeba wykonywać jakiś specjalnych ćwiczeń, obraz trójwymiarowy pojawi sie nam od razu. Anaglify są mniej ciekawe od zdjęć do oglądania krzyżowego. Monochromatyczne i pozbawione drobnych szczegółów wymagają odpowiednich okularów. Dlatego polecam nieco trudniejszą metodę oglądania krzyżowego bądź równoległego.
Zainteresowanych współpracą zapraszam do wysłania maila na adres: jankomuzykant@wp.pl
Aby przejść do wybranej galerii kliknij na zdjęciu.
Rynek (VII 2008)
Kościół Mariacki (VII 2008)
Sukiennice (VII 2008)
Ratusz (VII 2008)
Mury obronne (VII 2008)
Barbakan (VII 2008)
Teatr im. Juliusza Słowackiego (VII 2008)
Wawel - katedra (VII 2008)
Wawel - dziedziniec zamkowy (VII 2008)
Wawel - zamek (VII 2008)
Wawel - ogród (VII 2008)
Zamek w Mirowie (VI 2008)
Zamek w Mirowie - w ruinach (VI 2008)
Grzęda Mirowska (VI 2008)
Zamek w Bobolicach (VI 2008).
Zamek Ogrodzieniec (VI 2008)
Zamek Ogrodzieniec - w ruinach (VI 2008)
Zamek Ogrodzieniec - okolice (VI 2008)
Zamek Morsko (VI 2008)
Strażnica Lutowiec koło Niegowej (VI 2008)
Zamek Ostrężnik (VI 2008)
Strażnica w Przewodziszowicach (VI 2008)
Skała Okiennik (VI 2008)
Dwór Krasińskich w Złotym Potoku (VI 2008)
